İstanbul türküsü

İstanbul'da, Boğaziçi'nde,

Bir garip Orhan Veli'yim;

Veli'nin oğluyum,

Tarifsiz kederler içinde.

Urumelihisarı'na oturmuşum

Oturmuş da bir türkü tutturmuşum:

"İstanbul'un mermer taşları;
Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;

Gözlerimden boşanıyor hicran yaşları;

       Edalı'm,

       Senin yüzünden bu halım."

"İstanbul'un orta yeri sinema;

Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama;

El konuşur, sevişirmiş, bana ne?

       Sevdalı'm,

       Boynuna vebalim!"

İstanbul'da, Boğaziçi'ndeyim.

Bir fakir Orhan Veli;

Veli'nin oğlu,

Tarifsiz kederler içindeyim.

ORHAN VELİ KANIK